மகளின் வீடும் பெற்றோரின் வீடுதான்! 💔
மகன் வீட்டில் பெற்றோர் வாழ்ந்தால்
அது கடமை எனப் போற்றும் உலகம்,
மகள் வீட்டில் வாழ்ந்தால் மட்டும்
ஏன் ஆயிரம் கேள்விகள் கேட்கிறது?
மகன் பார்த்தால் அது பாசமாம்,
மகள் பார்த்தால் அது பேச்சாம்!
அன்பிற்கும் பாலினம் பார்க்கிறதா சமூகம்?
தாயின் மடியில் வளர்ந்தவள் மகள்,
தந்தையின் கனவில் மலர்ந்தவள் மகள்!
திருமணம் முடிந்ததும் என்ன மாறியது?
பெற்றோர் மீதான பாசம் மட்டும்
ஏன் தவறாகப் பார்க்கப்படுகிறது?
மகனும் பிள்ளைதான், மகளும் பிள்ளைதான்;
பெற்றோரின் அன்பில் பாகுபாடு இல்லையே!
அப்படியிருக்க, அவர்களைக் காப்பதில் மட்டும்
ஏன் இந்த ஆண்–பெண் வேறுபாடு?
முதுமையில் பெற்றோருக்குத் தேவை
ஆடம்பர வீடோ, வசதிகளோ அல்ல;
“நீங்கள் எங்களுக்குச் சுமையல்ல”
என்று சொல்லும் அன்பான இதயம்தான்!
ஊரார் என்ன சொல்வார்கள் என்று
உறவுகளின் கதவுகளை மூடாதீர்கள்!
உங்களை வளர்த்தவர்களின் முதுமையில்
துணையாக நிற்பதை ஒருபோதும்
குற்றமாக்காதீர்கள்!
மகளின் திருமணம் உறவை மாற்றலாம்;
ஆனால் அவளின் பாசத்தை மாற்ற முடியுமா?
பிறந்த வீட்டின் வாசல் அவளுக்கு
என்றென்றும் அந்நியமாகிவிடுமா?
நாளை நாமும் முதுமையடைவோம்;
நம் பிள்ளைகளின் அரவணைப்பைத் தேடுவோம்.
அன்று நமக்குத் தேவைப்படுவது
ஊராரின் பாராட்டா?
நம் பிள்ளைகளின் அன்பா?
அப்படியிருக்க, இன்று ஒரு மகள்
தன் பெற்றோருக்குத் துணையாக நிற்கும்போது,
அவளின் அன்பை அளவிடும் உரிமை
இந்தச் சமூகத்திற்கு யார் கொடுத்தது?
மகன் பார்த்துக்கொண்டால் கடமை,
மகள் பார்த்துக்கொண்டால் ஏன் விமர்சனம்?
பெற்றோரைக் காப்பது பிள்ளைகளின் கடமை என்றால்,
அதில் மகளுக்கு மட்டும் ஏன் தடை?
ஒரு நாள் பெற்றோரின் கால்கள் தளரலாம்;
அவர்களின் கண்கள் பிள்ளைகளைத் தேடலாம்.
அப்போது யார் அருகில் இருக்கிறார்கள்
என்பதைவிட,
யார் அன்போடு அரவணைக்கிறார்கள்
என்பதுதானே முக்கியம்?
மகளின் வீடும் பெற்றோரின் வீடுதான்;
அங்கே அவர்களுக்கும் உரிமை உண்டு!
மகளின் மடியில் பெற்றோர் தலைசாய்ப்பது
அவமானமல்ல… அது அன்பின் அடையாளம்!
மகளின் வீட்டில் பெற்றோர் வாழ்வது
ஊரார் பேசும் குற்றமா?
இல்லை…
தன் பெற்றோரின் முதுமையை
அன்பால் தாங்கும் ஒரு மகளின்
அழகான பெருமையா? 🤔😥
I3 planet 🌎
Comments