Search This Blog

Monday, August 31, 2009

65. உலகைக் காண


கவிதை அவள்
கருங்கூந்தல்
காற்றினிலாட - காளை
இவன் மனமுமல்லோ
ஆடியது சேர்ந்து........;

வெட்ட வெட்ட வளருகின்ற
விரல் நகம் போல
வளருதிங்கே
அவள் மீது
இவனின் ஆசை.......;


அவள் விழி இரண்டும்
விண்மீனாய்
விந்தைகள் செய்ய
பரவசத்தில் பரிதலித்தது - இவன்
பார்வையுமன்றோ.......;

இளையவளின்
இனிய முகம்
இதமென இருக்க,
இனிமைகளை பாடி

அவள் அவனுயிர் மீட்ட,

கரம் நீட்டி
கை கோர்த்து
காதல் செய்யும்
வானம்பாடிகள் அவை
இதயங்கள் கானம்பாடிகளாய்
சிறகுகள் விரிக்க.......,

உணர்வுகளில் ஒன்றாகி
உருவங்களை தனதாக்கி
உயிராக உறவாடின
உல்லாச பூமியிலே
உலகைக் காண!


Friday, August 28, 2009

64. நடப்பு


அனாதையாய்
நிற்கும் உறவுகளுக்கு
ஆதரவு தருவதாய்
பல குரல்கள்

பந்தங்களையும்
பாசங்களையும்
தொலைத்து
நிற்கும் உனக்கு
துணையாய் நான் என

எத்தனை வார்த்தை துப்பல்கள்
வித விதமான தொணியில்வித விதமான வரியில்
வித விதமான மொழியில்

ஏனோ உங்கள்
வார்த்தையில் உள்ள
தெளிவும் உறுதியும்
உங்கள் செயல்களில்
இல்லை

அவர்கள் பாதுகாப்பாக
சகல வசதிகளோடும்
எத்தனை செய்திகள்
உங்களிடமிருந்து

என்னினம் வாழ
நீ அளித்த இருப்பிடத்தின்
பெயர் என்ன
அற்புத தேசமா?
இல்லையே
அகதி முகாம்கள் தானே

இப்போதெல்லாம்
எங்கள் பெயரின்
முதற் பெயர்
சொல்லப்படுகின்றதோ
இல்லையோ
முன்னதாக
சொல்லப்படுகின்றது
”அகதி” என்று

அகதி....
இந்த வார்த்தைக்குள்
எங்கள் வாழ்க்கையை
அடக்கி வைக்க
யார் நீ?

பிஞ்சு முதல்
கிழம் வரை
பிழிந்து எடுக்கின்றாய்
உயிரை

உயிரின் உன்னதம்
தெரியுமா உனக்கு?
எதற்காக இந்த
கொடுமை எங்களுக்கு?

நாங்கள் கேட்டது
எங்கள் தாயைத் தானே
தாய் தேசத்தைத் தானே

உங்களால் முடியுமா
ஒரு பொழுது ஜீவிக்க
நீங்கள் வழங்கிய
நரக தேசத்தில்?

உன் பிள்ளைகளை
ஓரிரவு துயிலவிட
முடியுமா?

நாங்கள் என்ன
ஒன்றும் இல்லாதவர்களா?
எங்கள் தேசத்திலேயே
தீண்டத்தகாதவர்களாக

ஆம் நீங்கள் எமக்கு
சூட்டிய மகுடம்
தீவிர வாதிகள்
பயங்கரவாதிகள்
என்று தானே

பயந்து பயந்து
வாழ நாங்கள்
படையெடுத்து வந்த
பக்கத்து தேசத்தவரல்லவே

பிறந்ததிலிருந்து
பார்த்து பழக்கப்பட்ட பூமி
ஆம் எங்கள்
பாட்டன் முப்பாட்டன்
வாழ்ந்த வல்லமை பூமி
போனால் போகட்டும்
என்று விட்டு விட
முடியுமா?

இதுவே எங்கள் தேசம்
இதுவே எங்கள் மூச்சு
இனியும் வேண்டாம்
இத்தனை துன்பங்கள்

சீராட்டி பாலூட்டி
உயிராக உருவாக்கி
உங்கள் கரங்களில்
தந்து போக
எங்கள் பிள்ளைகள்
என்ன கிள்ளுக் கீரைகளா?

எதற்காக இத்தனை
ஆசைகள் - நாங்கள்
என்ன உன் வீட்டிலா
இடம் கேட்கின்றோம்?

என் நாட்டில்
என் வீட்டில்
நாங்களாக
வாழ்ந்து விடத் தானே
கேட்கின்றோம்!

நீ கட்டிப் போட்டு
விட்டு வீரம்
பேசுகின்றாய்
வெட்டி வீழ்த்திடுவோம்
வீரத்தோடு நாங்கள்
என்பதால்

மதி கெட்டவனே!
உன்னோடு உள்ள
சொந்தங்கள் பந்தங்கள்
மக்கள் - உன்
பணத்துக்காகவும்
பதவிக்காகவுமே
உன்னோடு

எத்துயர் வரினும்
தன்னுயிர் தந்து
மண்ணுயிர் காக்கும்
மகத்துவ உயிர்கள்
என் மக்கள்

மறுத்து நிற்பது தான் ஏன்?

மனதை திருத்தி
மதியோடு செல்லு
இல்லை உன்
மரணத்தை வெல்ல
எவனாலும் முடியாது


Thursday, August 27, 2009

63. இயல்பு வாழ்க்கை

எத்தனை நாளிகைகள்.....
உயிரோடு உலா வருவது?

நாளை நானும், நீயும்
மூச்சை நிறுத்திக்கொண்டால்
நமக்கான பொதுப் பெயர்
ஒன்றுதானே.....!

போதுமடா சாமி இந்த
வாழ்க்கை என
நிறுத்திக்கொள்கின்றோம்
சுவாசிப்பதை;

எம் நிறுத்தத்திற்காக
தன் சுவாசத்தை
நிறுத்திக்கொள்ள
எத்தனை உயிர்கள்?

மிஞ்சிப்போனால்
மூன்று நாட்கள்
முக்காடு போட்டு
ஒப்பாரி வைக்கும்
கூட்டம்

நாம் செய்ததை
இல்லையென்றும்
செய்யாததை
செய்ததாயும் கூறும்
செத்து போனவன்
திரும்பவா போகின்றான்
என்ற நினைப்பில்

நிறுத்தப்பட்ட
என் அசைவிற்காய்
நின்றுவிடவா
போகின்றது
புவியின் சுழற்சி?

காலையில் ஆதவனின்
அழகிய சிரிப்பு துகில்கள்
பறவைகளின் கீச்சிடல்
பச்சை குழந்தைகளின் பாட்டிசைப்பு என
எல்லாம் வழமை போலவே
நடக்கத்தான் போகின்றது

தென்றலின் தீண்டல்
தீண்டிவிட்டுப் போகும்
என்னையும் தான்
ஏனோ அந்த வருடலை
உணராமல்
உணர்ச்சியற்று
கிடப்பேன் நான்!

இப்போது தானே
ஜடம் என சொல்ல
வேண்டும் என்னை;
ஏன் அடிக்கடி
அம்மா திட்டுவார்
ஜடமென?

ஒன்று இரண்டென
மாதங்கள் உருண்டோட
நிஜத்தில் உலாவந்த என்னை
நிழற்பிரதியாய் மாட்டிவிடும்
சொந்தங்கள்

இவை எல்லாம் அரங்கேற
யாருக்கும் தெரியாமல்
அருகிலோ, தொலைவிலோ
இதயத்தில் வலி சுமந்து
இளைப்பாற என் மடி தேடும்
ஒரு உயிர்

வாழ்ந்ததன் அர்த்தம் இதுவன்றோ

Tuesday, August 25, 2009

62. இலங்கைப் பதிவர்களின் இனிய ஒன்றுகூடல் 2009


ஒன்றுகூடல் என்றாலே அதில் ஒரு இன்பம் அதிலும் ஒரே அரங்கில் இலங்கையின் வலைப்பதிவர்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதென்றால் சும்மாவா? அப்பப்பா.... எத்தனை பரபரப்பு..... எத்தனை நெகிழ்ச்சி........

இலங்கையின் வலைப்பதிவர்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைத்து முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு சிறந்த எதிர்கால வலையுலக சந்ததியை உருவாக்கும் நோக்குடன் 23.08.2009 ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று காலை 9.00 மணியளவில் “இலங்கைப் பதிவர்களின் இனிய ஒன்றுகூடல்” 80க்கும் மேற்பட்ட நட்பின் உள்ளங்களுடன் இனிதே ஆரம்பமானது.

இந்நிகழ்வின் முதலாவது அம்சமாகவும், வலையுலகின் 10வது ஆண்டை சிறப்பிக்கும் முகமாகவும் எம் வலையுலக நணபர்கள், மூத்தோர் தலைமையில் கேக் வெட்டி தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து விஷேட சில உரைகள் இடம்பெற்றது. இந்நிகழ்வில் என்னை போன்று தூங்கிக் கொண்டிருந்த சிலரை மீள நிகழ்விற்கு கொண்டுவரும் பொருட்டு வடை, கோப்பியும் வழங்கப்பட்டது. தொடர்ந்து காரசாரமான கருத்துப் பரிமாற்றங்களுடன் அரங்கம் களைகட்டியது.

கருத்துப் பகிர்வுகள் என்றாலே கருத்து முரண்பாடுகள் இல்லாமலா? இந்த கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வது? ஒவ்வொருவரின் விருப்பு வெறுப்புக்களும் இங்கே துல்லியமாக வெளிச்சப்படுத்திக் காட்டப்பட்டன. மேலும் இதுவரை அறிந்திராத நல்ல பல விடயங்களை தெரிந்து தெளிந்து கொள்ளக்கூடியதாகவும் இருந்தது. இந்தருணத்தில் எம் ஒன்றுகூடலின் சக உறுப்பினராக பங்கேற்றுக்கொண்ட இலங்கையின் இளம் வலைப்பதிவர் செல்வன்.யாசிர் -ஐ (11வயது, 6ஆம் வகுப்பு ) நினைவு கூறுவதற்கு கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

இவரைப்பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும் ஆம் இவர் கொழும்பிலொரு பாடசாலையில் தரம் 6ல் கல்வி கற்று வருகின்றார். இந்த சிறிய வயதில் இவருக்குள் இத்தனை ஆற்றல்களா? வியக்கின்றேன். இவரே இந்நிகழ்வில் கலந்துக் கொண்ட இளம் உறுப்பினர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது

என் மனதில் கேள்விக் குறியாக்கப்பட்டிருந்த எண்ண அலைகளுக்கு கரையையல்ல, கடலைக் காட்டியது இந்த ஒன்றுகூடல், என்ற போதும் பொங்கிவந்த உணர்வின் விழிப்புகளை எழுத்துக்களில் சொல்லிவிட எந்தனுக்குத் தெரியவில்லை. சொல்லுக்குள் அடக்கிவிட முனைந்து தோற்றுவிட்டேன். தமிழ் மொழியை வளர்ப்பதற்காக தமிழ் உள்ளங்களின் சங்கமமாம் இந்நிகழ்வில் உங்களோடு, என்னையும் சக தோழியாக இணைத்துக் கொண்டதற்கு நன்றிகளை வெறும் வார்த்தையில் சொல்லி நிறுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. உண்மையில் இளம் சந்ததியினரிடையே உருப்பெற்று வரும் இந்நிலைக்கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்

வலைப்பதிவர்களை ஊக்கப்படுத்துவதாகவும், இணையத்தை தவறான வழிகளில் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு மத்தியில் மிகச்சிறந்த ஒரு முயற்சியாக ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்நிகழ்வு இன்னும் சிறப்பாகவும், அதிகமான உறுப்பினர்களைக் கொண்டும் பல நூற்றாண்டுகளைத் காண வேண்டும் என எல்லாம் வல்ல இறைவனை இந்நேரத்தில் பிரார்த்தித்துக் கொள்கின்றேன்.

ஏதாவது எழுதியே தீர வேண்டும் என எனக்குள் எழுந்த உணர்வை, நினைவை எனக்கு தெரிந்த வகையில், மொழியில் விதைத்துள்ளேன்.

நண்பர்களே! வலைப்பதிவர்களின் பதிவுகள் என்ற அரும்புகளை மலராக்குவதும், விதையை விருட்சமாக்குவதும் நம் கரங்களிலேயே; தமிழ் தான் எங்கள் மூச்சு என்பதை உணர்வுள்ள தமிழராய் உண்மையோடு உரைப்போம் தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்காக உழைப்போம் என உறுதி கொள்வோம் இந்நன்னாளில் நாம் அனைவரும் இணைந்து

வலைப்பதிவர்களின்
இனிய ஒன்றுகூடலே;
உன்னை வர்ணிக்க
பிரபஞ்சத்தில்
வார்த்தைகள் இல்லையோ?
இருந்தும் ஏதாவது
சொல்லியே ஆகவேண்டும்
என முயற்சி செய்து
சொல்லிவிட்டேன்....
என் மொழியில்

நெஞ்சத்தை தொட்டு விட்டது
உன் உதிப்பு; உன் நிகழ்வு!
என்ற போதும் - இன்னும்
தேடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்
வார்த்தைகளை - நிகழ்வே
உன்னை வர்ணிப்பதற்காக!
உன்னை நெகிழ்விப்பதற்காக!

உன்னை மீண்டும்
வெகு விரைவில்
சந்திப்பதற்காக
நேரத்தின் நீளத்தை
நொடி நீங்காமல்
தேடிக்கொண்டிருக்கும்!

நானும் ஒரு தமிழச்சி என்பதை பெருமையோடு சொல்லிக் கொள்கின்றேன். எனது ஆக்கம் சார்ந்த உங்கள் கருத்துக்களை(குறை நிறைகளை) தாராளமாக தெரியப்படுத்துங்கள். எதிர்ப்பார்க்கின்றேன்

இறுதியாக, பதிவர் ஒன்றுகூடலை ஒழுங்கு செய்த நிர்வாகக் குழுவினருக்கும், என் சக வலைபதிவர்களுக்கும் மீண்டும் ஒருமுறை எனது மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொண்டு மீண்டும் வெகு விரைவில் சந்திப்பேன் எனக்கூறி உங்களிடமிருந்து விடை பெரும் இவள்......

தோழமையுடன்
ஜோ. சம்யுக்தா கீர்த்தனா

Monday, August 24, 2009

61. LOVE


OH!!!!!!!
My LOVE…..;
Our Hearts Always beat as one
Yes! I know that,
Our Minds always think as one
Yes! I know that,
You are my world
Yes! I Love to say that,
A special world for me is you….


I would wish to be with you forever
Be yours forever
I could not find that,
Where we belong,
where our love belongs………..?
Yes! I knew that,
I could never meet anyone like you…!

I love the way you wake
I love the way you smile
I love the way you look
I love the way you breathe
I love the way you walk
I love the way you eat
I love the way you see
I love the way you dance
I love the way you sleep
Dear….!
Love the way as me

I am so Proud of me
Because;
I have choose a correct Love

I love you with my Heart!
You are my World, Body, Soal...
Yes! You are ME

You are my forever music
You are mine
I will Love you with my heart forever

I LOVE YOU

Saturday, August 22, 2009

60. தமிழ்

எண்ணி எண்ணி
எழுதி வைத்து
என் மொழியில்
சொல்ல வந்தேன்
தாய் மொழியாம்
தமிழதனை
போற்றி விட
நினைத்ததனால்!

பொக்கிஷமாய்
காத்து வந்த
பொன் மொழியும்
தமிழல்லவா? - நம்
தாயைப் போல
காத்துக் கொள்ள
தமிழதுவும்
துணை எமக்கு!

தமிழைப் போல
சிறந்ததொரு
நல் மொழியும்
நானறியேன்
தரணியிலே
நானறிந்த
சிறந்த மொழி
தமிழதனால்!

உவகையோடு
உறைந்து விட
உன்னதமே
தமிழல்லவா?
உள்ளத்தையே
கொள்ளை கொள்ளும்
உருவகமும்
தமிழல்லவா?

கண் திறந்த
முதல் தினமே
கண்ணுற்றது
தமிழல்லவா?
களி கொள்ளும்
கருத்துக்களை
கொண்டதுவும்
தமிழல்லவா?

பேசப் பேச
இனித்து நிற்கும்
பெருமையுள்ளது
தமிழுக்கே
பேச்சைக் கொண்டே
ஆட்சிக் கொள்ளும்
பேரன்பும்
தமிழுக்கே!

சொல்ல சொல்ல
சோர்வு கொள்ளா
சொரூப மொழி
தமிழல்லவா
சொல்லிக் கொண்டே
போவதற்கு
ஏற்றதுவும்
தமிழல்லவா?

தமிழுக்குள்
வாழ்ந்து விட
புண்ணியமும்
நான் பெற்றேன்
என்றபோதும்,

மடிப்பிச்சை
வேண்டுகின்றேன்
செந்தமிழில்
கதைப்பேசும்
தமிழச்சியாய்
மறுபடியும்
நான் உதிக்க!

59. காதல்

நான்கு
கண்களின்
பிடித்தல்

நான்கு
கண்களின்
ஒப்பந்தம்

நான்கு
கண்களின்
தொடுகை

நான்கு
கண்களின்
உரசல்

நான்கு
கண்களின்
மௌனம்

நான்கு
கண்களின்
அணைப்பு

நான்கு
கண்களின்
மோதல்

நான்கு
கண்களின்
விழிப்பு

நான்கு
கண்களின்
மயக்கம்

நான்கு
கண்களின்
உறக்கம்

நான்கு
கண்களின்
உணர்வு

நான்கு
கண்களின்
இதயம்

Wednesday, August 19, 2009

58. காதலுக்குள் கருகிய காதல்

தொலைப்பேசி சிணுங்களுக்காய்
அலைப்பாயும் மனதை
அன்றும் அவளால் கட்டுப்படுத்த
முடியவில்லை.....

மனதுக்குள் மலர்ந்த
காதல் அரும்பை
நீர் கொண்டு
வளர்க்கவில்லை
மலர்விழி
தன் உதிரத்தாலல்லா
அபிஷேகம் செய்கின்றாள்

மலர்விழி என்ற பெயரைக்
கொண்டதாலோ, என்னவோ
பார்ப்பவரை மீண்டும்
பார்க்கத் தூண்டும்
மலரை விட மென்மையாகவும்
வசீகரமாகவும் காணப்பட்டாள்

சிற்றிடையாலின்
எதிர்ப்பார்ப்பு
நிறைவேற்றப்பட்டது - ஆம்
வழமை போலவே
குறித்த தருணத்தில்
அவள் வீட்டு
தொல்லைப்பேசி
அவள் அம்மா...
தொலைப்பேசியை
அழைப்பது அவ்வாறே
ரீங்காரமிட்டது

அழைத்திருந்தவன்
சஞ்சய் தான்
வழமை போலவே
தனக்கே உரித்தான
அன்பு வார்த்தைகள்
கொண்டு ஸ்பரிசித்தான்
அவள் இதயத்தை

இந்த வார்த்தைத்
தீண்டலுக்காகத் தானே
நிமிடங்களின்
நீளத்தொடல் நேரத்தை
விநாடிக்கு விநாடி
கணக்கிட்டுப் பார்க்கின்றாள்

அவளுக்குள் சிறகடித்த
ஆனந்தப் பறவை
ஆகாயத்தை தாண்டி
வட்டமிட்டது சிட்டாய்

அவள் அழகு விழிகள்
அன்றும்
கதைப் பேசின
அன்பாய்
அன்போடு

தன் இதயச் சிறைக்குள்
பூட்டி வைத்த
காதல் அரும்பை
சுதந்திரமாய்
பறக்கவிட
முனைந்த
மலர்விழி
முதன்முதலாய்
முயற்சிக்கின்றாள்

காதல் பரீட்சையில்
முதல் படியைத்
தாண்ட எண்ணி......

ஏனோ! அவள்
பிஞ்சு இதயம்
அதிகமாய் துடிப்பதை
உணர்ந்தாள்
இதுவரை
இருந்ததில்லை
இவளுக்குள்
இப்படி ஒரு
தடுமாற்றம்

விவாதத்தில் பல மேடைகள்
கண்டவள் மலர்விழி
இவள் பேச்சுத் திறமை...
கரகோசம் வானை முட்டும்

ஆம் இவளை
பேசி வெல்வதென்வது
கடினமான விடயமே
இன்றென்னவோ..
இத்தனை குழப்பங்கள்
அவளுக்குள்

தன்னை ஒருவாறு
திடப்படுத்திக் கொண்டு
முன்னகர்கின்றாள்

சஞ்சய்...!
ஆம் அழைத்தது
மலர்விழி தான்

சொல்லடா கண்ணா
சஞ்சய், மலர்விழியை
அழைப்பது இப்படித்தான்

மலர்விழியை
மறுபடி மறுபடி
பிறக்க வைப்பது
இந்த வார்த்தைக்
கசிவுகள் தானே

தொடர்கின்றாள்
மலர்விழி
உங்கள் வாழ்க்கையில்
காதல்........

தொடர்ந்து வரமறுத்த
வார்த்தைகள்
தொண்டைக்குழிக்குள்
அடைத்துக் கொண்டதால்
மௌனமானாள் மலர்விழி

அடுத்ததாய் வெளிவந்த
சஞ்சயின்
வார்த்தைக் கணைகள்
விச அமிலம்கொண்டு
வீசியடித்தது
அவளை

ஆம்.... அவளுக்குள்
பூத்த காதல் அரும்பு
முனைத் தாண்டி
வளரும் முதலே
கிள்ளி எறியப்பட்டுக்
கொண்டிருந்தது

முதன் முதலாய்
உயிரோடிருக்கும் போதே
மரணத்தின் வாயில்
தொட்டுக் கொண்டிருந்தாள்
பெண்ணவள்

உச்சக்கட்ட வலி
உள்ளத்தில் குந்திக்கொள்ள
மையல் அவள்
இமைகளை
முட்டி மோதி
கண்ணீர் மழை
அருவியாகிக் கொண்டிருந்தது

ஏனோ.....
உற்சாகத்தில் உவகை கொண்டு
ஊஞ்சலாடிய
அவள் உலகம் - இன்று
கவலையைக்
கட்டிக் கொண்டு
ஊசலாடியது ஈசலாக

தலை சுற்றிக் கொண்டு வந்தது
உடலில் ஒரு நடுக்கம்
மனதில் ஒரு சலனம்
தனக்குள் தன்னையே
நொந்துக் கொண்டாள்

வைகறைப் பொழுதினினே
கடவுளை மலர்கள் கொண்டு
அபிஷேகிக்கும் அவள் -இன்று
கொடூர வார்த்தைகளினால்
வீசியெறிந்தாள் மனதினுள்ளே

அமைதியான அவள்
மன அலைகள்
சூறாவளியாய்
சுருட்டி சுருட்டி
அடித்துக் கொண்டிருந்தது

நீண்டதொரு மௌனம்................

செல்லமே மலர்விழி
மௌனம் கலைகின்றான் சஞ்சய்

இவள் இடிந்து போண
இதயத்தின் அழுத்தத்தால்
மூளியின் செயற்பாடுகள்
ஸ்தம்பிதம் அடைந்ததாயல்ல
நிறுத்தப்பட்டதாய்
உணர்ந்தாள்

தனக்குள் சுமந்த
காதல் சிசு
கருவிலேயே
கருக்கப்படும் என
இவள் நினைத்தாளா என்ன?

ஆம்...! இதுவே
மடந்தை இவள்
மனத் தோட்டத்தில்
பூத்த முதல்
காதல் மலர்

எத்தனை நண்பிகளின்
கண்ணீரைக் கண்டு
மடத்தனம் என
மட்டந்தட்டி
பேசி இருப்பாள் - இன்று
தன் வாழ்விலேயே
தடுமாறித்தான் போனாள்
தாரகை அவள்

முதன் முதலாய்
உணரும் வலியின்
தருணமல்லவா
வேண்டாம் என தோன்றியது
வாழ்க்கையே

இடையே தாயின் குறல்
என்ன தான் இருக்கின்றதோ
முதலில் இந்த
தொல்லைப்பேசியை
ஒழிக்க வேண்டும்
சரமாரியாக பொழிந்தார்

உங்கள் வேலையை
நீங்கள் பாருங்கள்
முதன் முதலாக அதட்டிகிறாள் அன்னையையும்

தொடர்ந்தும் தாயின் அர்ச்சனை

இவள் காதுகளில் ஒலித்தால் தானே
இவள் உலகமே
டைட்டானிக்காய்
மூழ்கிக் கொண்டிருக்கும் போது
எங்கே கேட்கப் போகின்றது?
தாயாவது யாராவது......
ஒன்றுமே புரியாத நிலையில் அவள்

மலர்விழி......... ஆம் அழைத்தான்
சஞ்சய் சற்று உரக்கவே


ஏதோ அந்த அழைப்பில்
திடுக்கிட்டவள் சுய உலகிற்குள்
திரும்பினாள் - என்றாலும்
மீண்டும் அதே நினைவு
சூடிக்கொள்ள மடந்தை அவள்
மீண்டும் சிலையானாள்

ஆம்.....! முதம் முதலாக
சஞ்சயின் பாச அழைப்பு
நிருஞ்சி முல்லாய்
நெருடியது மனதை

அவன் அழைத்தது
வழமை போலவே தான்
வழக்கத்திற்கு மாறாக
அவள் தான்
இப்படி உணர்கின்றாள்
ஒரு நாளும் இல்லாமல்

இவள் ஆசைக் கனவு
சுக்கு நூறாக்கப்பட்ட
வலியில் இவளுக்குத் தான்
தோன்றியது தவறாக

ஏதாவது பேசேன் கண்ணா
(சஞ்சய் தான் கூறுகின்றான்)

சஞ்சய் நான்....... நான்........
ஒருவாறு தருமாறிய
வார்த்தைகளை
ஒன்றாக்கி
”வைக்கின்றேன்” என முடித்தாள்

வேண்டாம்...! நான் உன்னோடு
பேச வேண்டும்
ஏன் ஒரு மாதிரியாக
இருக்கின்றாய்
வீட்டில் ஏதாவது பிரச்சனையா?
கேட்டவன் சஞ்சய்

இல்லை, ஒன்றும் இல்லை
நான் வைக்கின்றேன்
மீண்டும் சொன்னாள் மலர்விழி

உன் கவலையை தாங்கிக்
கொள்ள நான் இருக்கின்றேன்
அன்பே....
சொல்லடி தங்கம்

இந்த வார்த்தைகள்
மீண்டும் நெஞ்சுக்குள் நெருட

எதிர்முனையில் இருந்து வந்த
வார்த்தைகளை
செவி மடுக்காதவளாய்
ஒலிக்கும் முன்னமே
தொடர்பை துண்டித்தாள்

பதில் கூற விரும்பாததால் அல்ல
பதில் கூற முடியாததால்
உடனே துண்டித்தால்
அழகு சிலை அவள்
(தொடரும்)



57. கவிதை

உனைக் கொண்டு
உனக்கூடாக
வர்ணிக்கின்றார்கள்
அவர்கள் இஸ்டத்திற்கு
உழைப்பாளி முதல்
உதவாக்கரை வரை!

உனைக் கொண்டு
உனக்கூடாக
வர்ணிக்கின்றார்கள்
அவர்கள் இஸ்டத்திற்கு
ஆதி முதல்
அந்தம் வரை!

உனைக் கொண்டு
உனக்கூடாக
வர்ணிக்கின்றார்கள்
அவர்கள் இஸ்டத்திற்கு
உள்ளது முதல்
இல்லாதது வரை!

ஏனோ........
உனை மட்டும்
கண்டு கொள்வதே
இல்லை இவர்கள்!

உன் தனித்தன்மை
கண்டு மெய் சிலிர்த்து
நிற்கின்றேன்
பல தருணங்களில்!

உனக்குள் உள்ள
உன்னதமான
கருத்துத் தெளிவு
ஊக்கப்படுத்துகின்றது!

இன்று நானோ
உன்னை வர்ணிக்க
வார்த்தைகள் தேடிவிட்டேன்
தேடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்,

ஏனோ......
எனக்கு கிடைத்தப்பாடில்லை!
உன்னை வர்ணிக்க
பிரபஞ்சத்தில்
வார்த்தைகள் இல்லையோ?
இருந்தும் ஏதாவது
சொல்லியே ஆகவேண்டும்
என முயற்சி செய்து
சொல்லுகின்றேன்....

நெஞ்சத்தை தொட்டு விட்டது
உன் வரிகள்; உன் வரைதல்!
என்ற போதும் - இன்னும்
தேடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்
வார்த்தைகளை - கவியே
உன்னை வர்ணிப்பதற்காக!

Monday, August 17, 2009

55. பிடிக்கிறது!

நான் எத்தனையோ
வார்த்தைகள்பேசிய
பின்னும்
மௌனமாய்
இருக்கும்
உன் அமைதி
எனக்குப் பிடிக்கிறது!

உன்னோடே
மணிக்கணக்காய்
பேசிக்கொண்டிருந்தும்
பேசாததான
நினைவு
எனக்குப் பிடிக்கிறது!

உன் அருகில்
இருந்த போதும்
நீ காணாமல்
உனை நோக்கிய
பார்வை
எனக்குப் பிடிக்கிறது!

உனக்குள்ளே
வாழ்ந்து போதும்
உனை விட்டு
தூரமாக நீளும்
நாட்கள்
எனக்குப் பிடிக்கிறது!

எல்லாமே
இழந்த போதும்
உன் அன்போடு
உரைந்துப் போகும்
சுகம்
எனக்குப் பிடிக்கிறது!

மொத்தத்தில்
நீயே நானாகி போக
எனக்கு பிடிக்கிறது!

Friday, August 14, 2009

54. மாற்றங்கள்

பருவ மாற்றத்தை விட
படு வேகமாக
மாறிக்கொண்டிருக்கின்றது
மனித செயற்பாடுகள்!

உருவங்கள் ஒன்றாயிருக்க
உள்ளத்தூய்மைகள்
தூசுப்படிந்ததாயல்ல
கரைப்படிந்ததாய் இன்று!

கட்டிக்காக்க வேண்டியது
கௌரவம் என்ற
காலம் தாண்டி
காசுக்கட்டுக்களையே
கட்டிக்காக்கின்றனர்
கடவுளை விட பக்தியோடு!

கர்ப்பத்தில் கருவுற்ற மகவு
பாசத்தால் உதைத்தது! - இன்றோ
தன்னை பரிசித்த
பாசமான தாயை
பகட்டாய் உதைக்கின்றது
வேஷத்தோடு!

அயலவர்க்கெல்லாம்
கொடுத்தக் காலம் போயே போச்சு
தன் பிள்ளை பசிக்கு
விலைப் பேசுகிறாள் ஒரு தாய்
இன்று நீ இதை உண்டால்
நாளை நீ 5ரூபா தர வேண்டும்!

ஆண்களோ! ஆண்மைக்கு
அழகான.... வீரத்தை
விலைப் பேசுகின்றார்கள்
பெண்களோ! பெண்மைக்கு
அழகான.... மானத்தை
விலைப் பேசுகின்றார்கள்
மிருக வெறி கொண்டு
மாறி மாறி!

இப்படி எல்லாமே மாறிப்போயிருக்க
மாற்றம் வேண்டுமாம் உலகினிலே
மனதை மாற்றிக்கொண்ட மடயர்கள்
இவர்கட்கு!

மாற்றம் மாற்றம் செய்ய வேண்டுமா?
மனிதனே மனிதத்தை உனக்குள் இருத்தி
மனதைத் திருத்து!

53. வழமைப் போலவே!

வேலைப் பழுவில்
வழமைப் போல
சற்று தாமதமான
மாலை வேளை....

மனதில் காரிருளின்
பயம் ஒருபுறம்,
அளவில்லாமல் அதிகரித்த
இதயத்துடிப்பு ஒருபுறம்,
இதன் நடுவே - இக்
களியுகக் கயவர்களின்
எண்ணம் ஒருபுறம்
இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே
போகக் கூடிய
தவிப்புக்கள்
அடுக்கடுக்காய்
அகத்தினுள்ளே!

ஒருவாறு பெண்ணவள்
தன் பெண்ணியத்தினோடு
வீட்டை அடைகின்றாள்!
வழமைப் போல - தாயாரின்
அதே முணுமுணுப்பு
“கொஞ்சம் நேரத்தோடு
வரக்கூடாதா?”

தாயாரின் அன்பின்
ஆழம் உணர்ந்த அவள்
பொத்துக்கொண்டு
வந்த ஆத்திரத்தை
தனக்குள்ளேயே
அடக்கிக்கொள்(ல்)கின்றாள்!

என்று தான்
முடிவடையும் இந்நிலை?
பெருமூச்சிரைகின்றாள்
சோர்ந்து போண மனதில்.....

வழக்கம் போல இன்றும்
நினைத்துக் கொள்கின்றாள்
இதுவே தாமதமாய்
வீடுவரும் கடைசி நாளாக
வேண்டுமென்று
வழமைப் போலவே!


Monday, August 10, 2009

52. உன்னில் தொலைந்த பின்

அன்பனே!
உன் மனதை சிறைப்பிடித்த
மனதின் நிலை அறிவாயா நீ?
என் உணர்வுகளைக் கூட
விட்டு வைக்கவில்லை - உன்
நினைவுகள்!

உன் அசைவுகள் அனைத்தையும்
கட்டளைகளாக்கி
நடையிடுகின்றது என் உயிர்
உன்னோடான நாளைய
நாட்களை நோக்கி!

உன் அழைப்போசை
கேளாத ஜடமல்ல நான்
என்னுள் உறைந்த உன் நினைவை
உன் ஸ்பரிடம் கூட
விளக்கிட வேண்டாமென தான்
கண்டனம் கட்டிக்கொண்டு
திரிகின்றது என் நடத்தை!

நான் வரும் வழி நோக்கி
பூக்களை தூவும் நீ
புன்னகைக்க மறுப்பதேன்
உன் புன்னகையை விடவா
பூக்கள் எனைக் கவர்ந்து விட்டன?

எனை நோக்கி வரும்
அவசரத்தில் நீ - உன்
கால்தடப் பதிப்பை தனக்குள்
பதிப்பதற்காய் வழி தோரும் - என்
இதயம் காத்திருப்பதை
காணாமல் விரைவதேனோ?

எனக்காக துயில் கொள்ள
உன்னருகில் படுக்கையை
விரித்து எனை வேறாய்
பார்க்கும் நீ....
உனக்குள் வாழும்
எனை காணாமல்
விட்டது தவிப்பை தருகின்றது!

எல்லோரும் உறங்கிய பின்
எனக்காக நிலவோடு நிழல் யுத்தம்
செய்யும் நீ - உன் இதயத்தின்
ஒரு இடத்தில் கூட எனைத்
தேடாதது வலியை தருகின்றது!

அன்போடு உன் அம்மாவின்
அழைப்பை கேட்டு
ஆத்திரத்தில் எரிந்துவிழும் நீ
உன் ஆத்திரத்தின் ஆதியாய்
வீட்டிருப்பதும் நானென
அறிய மறந்ததேன்...?

உன் இதயக் கோவிலில்
கும்பாபிஷேகத்திற்கு எனை
அழைக்கும் நீ.. - உனக்குள்
புதைந்தே போய்விட்ட என்னை
புதிதாய் வெளியில் தேடுவதில்
நியாயமென்ன?

என்னவனே!
உனக்குள்ளேயே நான்
உனக்காகவே நான்
உயிர் மாழும்வரை!

51. காதல்

விழி அசைவில்
கதைப் பேசும்
விந்தை செய்தது
காதல்!

பேசப்பேச
பேசத் தூண்டும்,
பார்க்கப் பார்க்கப்
பார்க்கத் தூண்டும்,
பேசி விட்டால்
பார்க்கத் தூண்டும்,
பார்த்து விட்டால்
பேசத் தூண்டும்,
மாயம் செய்தது
காதல்!

எனக்கான நேரத்தையும்
உனக்காய் தொலைக்கச் செய்யும்
உலகத்தின் அன்பினையும்
உன் மீதே செய்யத் தூண்டும்
வினோதமானது
காதல்!

இன்று காதல் இன்றேன்
சாதல் என்று
எனை ஆக்கிவிட்டதும்
உன் காதல்!

காதல் காதலாகவே
காலம் உள்ளவரை
காதலர்கள் தான்
காமர்களாகி
காதலை கொச்சை செய்கின்றனர்!

50. தடுமாற்றம்

என் வெற்றிப்
படிக்கட்டின்
ஒவ்வொரு ஏற்றத்திற்கும்
ஊக்கி நீ தான்!

என் உலகம்
இருளால் மட்டும்
சூழ்ந்துக்கொண்டது - நீ
எனை நீங்கிய
நாள் முதலாய்!

நீ அருகில் இருந்த போது
அறிந்து கொள்ள
முடியாதவற்றை அலசி
ஆராய்கின்றேன் - உன்
சுவடுகளாவது
எனைத்தொட்டிக்
கொண்டிருக்க வேண்டி!

இளமை இவள்
இசை மீட்ட வந்த
இனிய இசை நீ - இன்று
உன் இசையோடு இவள்
ஸ்ருதி சேரவில்லை என
சொர்க்கம் சென்றதேனோ?

49. நண்பியே

நண்பியே!
உனைக் காணாத
இவ்விரண்டு நாட்களில்
நரகத்தின் வாசல் தொட்டு
மீண்டது என் உயிர்.......!

இன்று;
மீண்டும் உயிர்ப் பெற்று
உள சுவாசம் கொண்டேன்
உன் வருகையால்!

உனைக் கண்டு
நான் உதிர்த்த
கொடூர வார்த்தைகள்
உன் இதயத்தை
சுக்கு நூறாய்
கிழிப்பதற்காய் அல்ல
உன் மீது நான் கொண்ட
அன்பின் ஆழமே!

இன்றென்னவோ
என் வாழ்வில்
எனக்குள் மரணிப்பின்
வலி மறக்க செய்வது
உன் அருகாமை!

உன் அன்பை
அளவிட முடியவில்லை,
சுவாசிக்கின்றேன்
இடைவிடாமல்!

இறுதி வரை - உனை
எனக்காய் கேட்க
முடியவில்லை,
இருந்தும் இருக்கும்
வரையேனும் எனை
நீங்காதிருக்கக் கேட்கின்றேன்!

உன் அன்பின் வெளிப்பாடும்
மென்மையும் வியக்கின்றேனடி;
உன்னால் மட்டுமே முடிகிறது
உனைப் போல் அன்பு செய்ய!

உதறிவிடாதே உருக்குழைந்து
போய்விடும் என் நாட்கள்!

மன்னித்துக் கொள் மங்கையே
மதிகெட்டு நான் உதிர்க்கும்
வார்த்தைகளுக்காய்.....
மன்னித்துக் கொள் மங்கையே
மனம் நொந்துவிடாதே!

தனிமையின் கொடுமை
தாங்கமுடியவில்லை
மபுணிப்பைத் தேடியே
மனம் சென்றது!

உனை மறவாமல்
மனம் வாடி நின்ற வேளை
மறு நட்பாய் பூச்சி தன்
புன்னகையாலே......
மறந்து நின்றேன்
வலிகளில் வழி !

மீண்டும் யாசிக்கின்றேன்
மன்னித்து விடு
மனம் நொந்து நான் உதிர்த்த
வார்த்தை உன்
மென்மையான மனதை
வன்மை செய்திருந்தால்
மீண்டும் யாசிக்கின்றேன்
மன்னித்து விடு!

இப்படிக்கு,

உன் நட்பை என்றும்
நாடும் நங்கை
இவள்
கீர்த்தி