Posts

Showing posts from 2010

LOVE LINES

மெழுகா.... நான்...???

வாழ்வு இருண்ட என்னை- நீ
மடி சாய்த்த நொடியில்
மபுணிப்பு மறைந்தது!

கவலைச் சிறை எனை விடுத்து
களிப்பு என் இதயக்கதவை
அணைத்துக் கொண்டது!

மெல்லத் தெளிந்த
என் மனதில் - மேன்மை
உருவம் நீ...!

செல்லம் கொஞ்சும் உன்
சிரிப்பில் கலந்த
நெஞ்சம் இன்பக்கோர்வை !

கானல் தான் இனிமையோ
இரு நாட்களில் இடிந்த - என்
இதயத்தை வலிகள் சூழ்ந்தன

அன்பனே...!
உயிர் சொரியும் - உன்
இனிய வார்த்தைகள்
எங்கோ தொலைந்து....;

மனம் கணக்கும்
மௌன பாஷைகள்
மொழியானதால்....;

உன்னன்பு கரம் பற்றி
உயிர் பெற்ற நானோ
சிலையாகிறேன்!

இன்று
மெழுகாய் நான்
உருக்கும் சுடராய் நீ!

அந்தி சாயும் பொழுதுகளும் அர்த்தப்பட்டுப் போகின்றன!

Image
அதிகாலை துயிலலில் பனித்துளிகள் பட்டு நீராடும் புல்வெளியை தென்றல் தொட்டு செல்லும் வருடல் போலவே..,

வலிகள் தாங்காமல் நொறுங்கும் என் இதயத்தை சேர்வையாக்கி கோர்வை செய்யுது உன் அன்பு!


வேண்டும் என துடித்து விரும்பிப் பெற்ற விரத தவத்தின் பரிசுகள் என்னை பகடையாக்கி பார்த்து சிரித்து மகிழ்ந்திட..,

மெல்லிய தூரல்களே சிலிர்க்க வைக்கும் என்னில் அடை மழையின் சாரல் பட்டும் தெப்பமாய் வெப்பம் உள்ளே!

என்றாலும்;

கவலைகளை சுமந்து வெம்பும் நொடிகள் தாண்டி அந்தி சாயும் பொழுதுகளும்அர்த்தப்பட்டுப் போகின்றன..;

நெஞ்சோடு நீ இருப்பதால்!

"சந்தீயும் சமதனாமம் நிறைந்த ஈனிய தேசம் ஓன்றை காட்டி எழூப்பூவன்"

சுபீட்சம்நிறைந்த
சுந்தரநாட்டில் - தமிழரின்
சுந்தரப்புன்னகைமட்டும்
தொலைவில்கருவாக!

இரத்தபூமிபார்த்த
கண்களில்வற்றிப்போனதுகண்ணீர்
ஏனோமனதுமட்டும்
இன்னும்மரணித்தே!

தீவிரவாதம்கொலைசெய்யப்பட்டதாய்
சந்தோசகோஷம்எழுப்புதுஆட்சி
தமிழரின்உணர்வுகொலைகளுக்கும்
சேர்த்தே!

அதுதெரியாமல்இன்னும்நம்மில்பலர்
அவர்களும்தமிழர்கள்!

எல்லோருக்கும்சமவுரிமை
பகிர்ந்தளிக்கப்படுவதாய்
சொல்லிச்சொல்லியே
பறிக்கப்பட்டதுதமிழரின்உரிமை!

அழிக்கப்பட்டுப்போனது
தமிழரின்வாழ்விடங்கள்
குடியமர்த்தப்பட்டதென்னமோ
சகோதரஇனம்!

அகதிமுகாம்கள்அகற்றப்பட்டாலும்
அகதித்தமிழன்வாசகம்மட்டும்
அடிக்கொருமுறைகூவலாக!

எதிர்காலத்தில்எம்பிள்ளைகளும்
அவர்களைஅடையாளப்படுத்திக்கொள்ள
இந்தவாசகம்புதியஅரசியலமைப்பிற்கூடாக
அவசியமாக்கப்படலாம்ஐயமில்லை!

சில்லென்றகாற்றும்சீறிப்பாய்கின்றது
முடக்கப்பட்டதமிழரின்நிலையைக்கண்டு!

ஏனோசிறைப்பிடிக்கப்பட்டது
ஒவ்வொருதமிழரின்தமிழ்உணர்வுகளும்தான்
ஏங்கித்தவிக்குதுமனசு
ஏக்கங்களைசுமந்துகொண்டே!

அடிபட்டும்மிதிபட்டும்
எண்ணிக்கைமறந்து - தம்
உயிர்களைத்தொலைத்து
வாழும்போதுநெஞ்சிலிருந்ததெம்பு
இன்றுதேம்பிஅழுது
அரவம்செய்யவேஅலறுகின்றது!

தனித்திருக்கும் நொடியில்
தண்டவாளரயில்
நெஞ்சைப்பிளந்துவிட்ட…

நினைவுச் சாரல்

Image
இருள்வானநிலாமகள்
என்ஜன்னலோரம்
கண்சிமிட்டிப்போனாள்!


இடைநடுவாய்இளம்தென்றல்
குளிர்மையைகுடித்துவிட்டுவந்து
மெல்லவருடிவிட்டேசென்றாள்!


வானொலியும்மெல்லிசைக்கொண்டு
தன்பங்கிற்குஎன்னை
தாலாட்டிக்கொண்டிருந்தது!


என்தாயின்கைபக்குவம்
அமிர்தஉணவுதொண்டைக்குள்
சுவைகக்கிக்கொண்டேஇருந்தது!


மென்மையைசுமந்த
பஞ்சுமெத்தைமென்மை
மயக்கநிலையில்எனைசேர்த்தது!


எல்லாம்இருந்தும்இந்தபசுமைதினமும்
வழமைப்போலவேதூக்கம்தொலைத்து
ஏதோஒன்றைமுனுமுனுத்துக்கொண்டேஇருந்தது!



ஆம்உண்மைதான்
இத்தனையும் என்னில் இனிமையைச் சேர்க்க
நீ என்னருகில் இருந்திருக்கலாம்!

நான் யாரோ அவன் யாரோ....!

Image
மனிதன்பகுத்தறியும்தன்மையைக்கொண்டிருப்பதனாலும்பேசும்திறன்கொண்டிருப்பதனாலும்ஏனையவிலங்குகளிலும்சிறந்தவனாக அடையாலப்படுத்தப்படுகின்றான். ஆம் பகுத்தறிவுஎன்பது ஒருசெயற்பாட்டின்கூறுகளைஅவதானித்து, ஆய்ந்துஅவற்றின் இயல்புகளில்இருந்துஅதாரபூர்வமாகபுறவயநோக்கில்நிரூபிக்கப்படக்கூடியமுடிவுகளைமுன்வைக்கும்வழிமுறையையும்அதைஏதுவாக்கும் மனிதஅறிவுஆற்றலையும்குறிக்கின்றது. இதுஆறாவதுஅறிவுஎனஅழைக்கப்படுகின்றது.

ஆறாம் அறிவானபொதுஅறிவு (பகுத்தறிவு) கொண்டவர்களை "மனிதன்" எனபொதுவானதொருபெயர்கொண்டுஅழைத்துவந்தாலும், அமைப்புக்களில்ஒத்தவர்களாகக்காணப்பட்டாலும்அவரவர்எண்ணங்களிலும், செயல்களிலும், புரிந்துக்கொள்ளும்தன்மையிலும் , நினைவாற்றலிலும்ஒருவருக்கொருவர்வேறுபட்டவர்களாகவும், மாறுபாடுகளைக்கொண்டவர்களாகவுமேகாணப்படுகின்றனர்.

உதாரணமாகஒருபாடசாலையின்குறித்தவகுப்புஒன்றினைஎடுத்துநோக்குவோமானால்அனைத்துமாணவர்களுக்கும்குறித்தநேரத்தில்குறித்தஒருஆசிரியராலேயேவகுப்புக்கள்நடாத்தப்பட்டாலும் அனைத்துமாணவர்களும்முதலிடத்தையோ, ஓரேபுள்ளிகளினையோபெருவதில்லை. அதுஅவரவர்உணவுபழக்கங்களிலும், சூழல்காரணங்களிலும்தங்கியுள்ளதுஎனஆய்வுகள்கூறுகின்றனஎன்ற…

இமை மூடி திறந்த நொடி!

Image
பூகோளத்தின் பூக்கோலம்அழிக்கப்பட்டு புண்ணியம்புறக்கணிக்கப்பட்டது!
புத்தனுக்கும் பக்தனுக்கும்இடை நடுவே புதிதாய்ஒரு யுத்த வெள்ளம்ரத்தத்தின் சித்தமானது!
மாண்டவர் மனிதனாயும்மனிதன் மிருகமாயும்மாறிப்போயினர் - பாவம்அப்பாவி சிறுசுகள்!
அலைகடலென திரண்டஅன்பில் அழுக்கேறிவிஷத்துணிக்கைகள் மிஞ்சிப்போயின!
இயந்திர சக்தியோ ஏறிப்போகஇளைத்தவன் எட்டாய் மடிந்தான்ஐயகோ... பசிக் கொடுமை!
சாஸ்த்திரமும், விஞ்ஞானமும்சண்டையிட்டதில் - பலசரித்திரங்கள் அழிந்து போயின!
கழியுகத்தில் காதல்கற்பை மட்டும் சூரையாடிதூர ஓடிப்போய் மறைந்தது!
தாய் பிள்ளையையும்,பிள்ளை தாயையும்பேரம் பேசி விலை கழிவும்வழங்கப்பட்டது!
சர்வாதிகாரமும், அதிகார உட்புகுத்தலும்பரவிப் போக பழி ஆடாய்அப்பாவி மக்கள்!
கையோடு காசிருக்ககல்வித் தகைமையும்தானாய் கிடைத்தது - ஏனோஅறிவு தான் பெற முடியாபொக்கிஷம்!
இளந்தென்றல் நெருப்பாய்சுட்டெறிக்க இலையின் உரசலும்வசை மொழிப்பாடின!
இருப்புக்கள் பொறுப்புக்களாகஇல்லாமை நிலைத்ததுஇதயமும் வலித்தது!
புதிதாய் ஒரு உலகம்புதிரோடு ஜனனம்
இத்தனையும் ஆகிப்போனதுஇமை மூடி திறந்த நொடி!

திருப்பம்

கனவுகளின்சில்லென்றஅணைப்பில்

வழமைப்போலகடந்துதிரிந்தது

நேற்றுவரைநாட்கள்!


காற்றோடுபாட்டிசைக்கும்

இலைகளின்தளிர்கள்

இமைபொழுதில்சருகானது!


வானோடும்முகிலோடும்

உறவாடும்விண்மீன்கள்

மறைவானஇடம்தேடிதொலைந்தன!


இரவோடுஒளிசேர்க்கும்

இனிமைக்குபொருள்சேர்க்கும்

நிலவும்நில்லாமல்சென்றது!


சுட்டெறிக்கும்சூரியனும்

விட்டணைக்கும்மதியுடலும்

மாற்றம்கொண்டனமறைவாக!


மோகம்கலந்தகானக்குயில்கள்

சோகக்குரலில்ஓலமிட்டன

ஸ்ருதிசேராமல்!


என்பதாக

இயற்கையின்சாயலூடு....


வானம்தூவும்தூரலாக

வலிக்காமல்வந்துசேருதுஆசைகள்

வலிகளைத்தருவதற்காகவே!

தோற்ற மாற்றம்

Image
அகல் கண் கொண்டபார்வைகள் பலவிதம்ஏனோ பார்ப்பவர்நிலை அதில் மாறுதே!கூர் காதிலே கேட் பவைநன்மை எண்ணாதுநலம் தீர விசாரித்துதெளிதலே சிறப்பு!பேச்சிலே மயக்கிடும்விந்தை கொண்டான்அங்கே வீழ்வதும்மனிதனின் மடமையே!ஆழ்கடல் ஆழமும்அழந்தால் சிறிதேஅவன் சிறு மன ஆழமோஅதனிலும் பெரிதே!ஆளுமை எண்ணமேஆளுதே பூமியைஅன்பென்ற மென்மையும்அடிமையே அதனிலே!தோற்றத்தை மாற்றிடும்உலகிலே - இன்றுபொய் மாயமாய் மாறுதேமனித மனமே!வீழ்ச்சியோ மீட்சியைநாடுதே - இங்கேமீதமோ மிருகத்தின்கொடுமை ஆட்சியே!

முடிவு

Image
கரைந்திட்டகாலமது
அலையாகநுரைக்க
அடிமனதின்ஆசைகளோ
ஆயிரமாய்வளர...













இதயத்திலேசலனம்
இடைவிடாமல்உரச
இலக்கில்லாதபயணம்
இறுதிவரைதொடர...

கனவினிலேவாழ்வு
காலைமாலைதுளிர
நினைவுகளைச்சுமந்தே
நிகழ்வுகளும்மிளிர...












எல்லைகளைகடந்தபாதை
இதயத்திலேஉதிக்க
தொடங்கிவிட்டமுடிவைநோக்கி
பலகேள்விகளும்படர...

இருப்பில்லாதவாழ்வில்
உன்இருப்பைதேடியநெஞ்சம்
அதன்இழப்புக்கள்ஏற்று
இறப்பானதுதஞ்சம்!

இதயத்தின் புலம்பல்

Image
இரவினிலேஉளறுகிறேன்
இதயம்வரைதேடுகிறேன்
இடைவிடாதுநான்துடித்து
இன்றுவரைவாடுகின்றேன்










என்னவனேஎன்னுயிரே
எக்கணம்தான்எனைசேர்ந்தாய்
எங்கிருந்துவந்துதித்தாய்
எந்தனையேஎடுத்துக்கொண்டாய்













உறவுகளைவெறுத்துவிட்டேன்
உன்னைநம்பிமறுத்துவிட்டேன்
உண்மையிலேஎன்றெனக்கு
உடனிருக்கும்நொடிதருவாய்













ஏனிந்தகொடுமையடா
ஏக்கத்திலேநான்இருக்க
ஏளனமாய்சிரிக்கின்றார்
ஏடெடுத்துபார்த்தவர்கள்









மண்தனிலேவந்துதித்தேன்
மனதாரவாழ்கின்றேன்
மறுஜென்மம்நான்பெறினும்
மன்னவன்உன்னடிசேர!

காதல் ஒன்று

Image
மனசெல்லாம் படபடக்க
உணர்வுக்குள் உயிர் பிறக்க
உன் மீது எந்தனுக்கு
வளருதையா காதல் ஒன்று!










முட்டி முட்டி எனை வதைக்கும்
முழு நேர உன் நினைப்பை
கட்டி வைத்தும் காற்றைப் போல
நுழையுதையா காதல் ஒன்று!

மனசுக்குள் கடும் புயலடிக்க
மறு ஜென்மம் தனை வெறுத்தும்
இருப்போடு உனை அணைக்க
துடிக்குதையா காதல் ஒன்று!









எட்டி எட்டி தூரம் சென்று
எட்டா தூரம் வாழ்வும் என்றாய்
என்றாலும் உன் மீதே
பிறக்குதையா காதல் ஒன்று!

பட்டதெல்லாம் போதுமென்று
பல தடவை செப்பி நின்றும்
வெட்டி விட்ட வேரினின்றும்
துளிர்க்குதையா காதல் இன்று!

முகத்திரை

Image
உன் முகத்திரை கிழிய
முந்திக் கொள்கிறாய்
மெருகேற்றும் என் தமிழில்
எனை வசைக்க - நீ
முந்திக் கொள்கிறாய்
உன் முகத்திரை கிழியவே!

வேஷமதை கண்ணுற்று
போலிதனை கேட்டறிந்து
விஷம் கொண்ட அமுத மொழியுண்ட
சோகத்தில் நான் துவலையில் - நீ
முந்திக் கொள்கிறாய்
உன் முகத்திரை கிழியவே!

நினைவெல்லாம் கானலாகி
நினைவுமட்டும் இருப்பானது
தெரிந்து நான் நொந்து
நூலாய் போண நொடியில் - நீ
முந்திக் கொள்கிறாய்
உன் முகத்திரை கிழியவே!

உன் அதிகார ஆட்சியை என் மீது
திணிக்க முனைந்ததை வெறுத்து
நான் மறுத்த வேளையில்
விலகிச் செல்ல சொல்லி - நீ
முந்திக் கொள்கிறாய்
உன்முகத்திரை கிழியவே!

நின்னை நினைக்கையிலே!

என் கண்ணுக்குள் ஒளியான நின்னை நினைக்கையிலே....;
விண் தாண்டி விண்மீன்கள் என்னைச் சூழும்
வான் தொட்ட வாடையோ(காற்று) என்னை மீட்டும்
இதயமோ செந்தமிழிலே கவிதை பாடும்
எனக்கென்ன இனி வேண்டும் உலகிலென்று!

என் வார்த்தையிள் மொழியான நின்னை நினைக்கையிலே....;
கொதிர் நீர் கூட இதமாக என்னை நனைக்கும்:
குளிர்மையோ நெஞ்சொடு குலாவிக் கொள்ளும் - என்
தலை கூட தட்டாமல் உன்னைச் சாயும்
எனக்கென்ன இனி வேண்டும் உலகிலென்று!

என் கேட்டலில் புதைந்துள்ள நின்னை நினைக்கையிலே....;
நடை கூட நளினமாய் நடனமாடும்
வசை கூட என் தேச இசையாய் மாறும் - மறு
நாளிகை நீள்கையில் எனக்குள் முழங்கும்
எனக்கென்ன இனி வேண்டும் உலகிலென்று!

என் உயிருக்குள் உணர்வான நின்னை நினைக்கையிலே....;
அகிலத்தின் அசைவெலாம் அடிமையாகும் - அது
உட்கொண்ட அனைத்துமே என் உடைமையாகும்
நீயாகி நான் தொலைந்த இன்பம் கேட்கும்
எனக்கென்ன இனி வேண்டும் உலகிலென்று!

என்னால் இன்னும் முடியும்

Image
பல முறை இதயட்தைக்
குத்திக் கிழித்தும்
கிழித்ததை ஒட்டியும்
ஆறுதல் சேர்க்கிறாய்







நீ கிழித்த தழும்புகள்
தடயமாக என்னில்!










மடி மீது சுமந்த ஒன்று
மார்த் தேடி தவித்தல் கண்டும்
மாரோடு பால் கன்றிய
கொடிய வலி உள்ளுக்குள்
பிசைகிறது









மரணத்தில் உயிர்க்கும்
மறு ஜென்ம தாயாய் நான்!









அர்த்தமே இல்லாமல்
அர்த்தப்படுத்துவதும் - கேள்விக்
கணைகளால் அடிக்கடி துளைத்தெடுப்பதும்
வழக்கமாகிப் போனது











அசையும் மரத்தில் தொங்கும்
காய்ந்த சருகாய் மனசு!









தெரிந்தே விழுந்து எழுந்ததில்
விடியா விடியலை வெம்பும் மனதின்
வடியும் கண்ணீர் வற்றியபாடின்றி
மீண்டும் மீண்டும் சுரக்கிறது











நாளை நீ தரும் வலிகளை நான்
தாங்கிக்கொள்ளும் வலிமைப் பெறவே!