Search This Blog

Tuesday, November 17, 2009

மானசீக நட்பு

பூக்களால் நிரப்பப்பட்ட
நட்பின் முற்றத்தை
புளுதிகள் கொண்டு
வாறியடிக்கின்றாய்

பொன்னாய் போற்றப்பட்ட
நட்பின் கற்பை
ஏளனக் கண்கொண்டு
பார்வை பார்க்கின்றாய்

இனிமை நடையேற்ற
நட்பின் மொழியை
ஈன வார்த்தைகள் கொண்டு
துளைத்து எடுக்கின்றாய்

உனை தேடி கரம் கோர்த்து
வலி ஏந்தி வடு சுமந்து
தோள் கொடுத்த நட்பை
தூக்கி எறிகின்றாய்

வேலைக்கும் உன் வெற்றிக்கும்
வியர்வை சிந்தி
உழைத்த நட்பை
விட்டிலாய் வதைக்கின்றாய்

சந்தேகத்தோடு வாழும் நீ
கண்டதும் கேட்டதுமென்றாய்
தீர விசாரித்து தீர்க்கமாய்
முடிவெடுப்பதை விடுத்து

நேற்றைக்கும் இன்றைக்கும்
என்றைக்கும் நட்பென்பாய்
உன் மனதில் புகுந்த ஊனம்
கரையும் வரை உளறிடுவாய்

கரைந்த பின்னே கதறிடுவாய்
கண்ணீர் மல்கிடுவாய் - அப்போது
கண்ணுக்கெட்டா தூரத்தில் நான் இருப்பேன்
நட்பை மட்டும் சுமந்து

7 comments:

பூங்குன்றன் வேதநாயகம் said...

ஆண்-பெண் நட்பின் தூய்மையை அழகாக சொல்லி இருக்கீர்கள்.நன்றாக இருக்கிறது வார்த்தைகளின் விளையாடல். ஒரு சிறு திருத்தும் சொல்லலாமா?
அது ' ஊணம்' இல்லை.'ஊனம்' என்று இருக்க வேண்டும் தோழி!!!

ஜோ.சம்யுக்தா கீர்த்தி said...

நட்பு தூய்மையானது சில நட்பெனும் பெயரில் தவறு செய்யும் நபர்களே தவறானவர்கள். உங்கள் கருத்துக்களுக்கு நன்றி

திருத்தம் செய்துவிட்டேன்

நன்றி

Muthusamy Palaniappan said...

புளுதிகள் கொண்டு
வாறியடிக்கின்றாய்

the above should be as below:

புழுதிகள் கொண்டு
வாரியடிக்கின்றாய்

நன்றி

Vijay said...

வலிகள் சுமந்த கவியின் வரிகள் அனைத்துமே அருமை..... எழுத்துக்கள் இதயத்தைத் தொடுகின்றன.... எம்மையும் சிந்திக்க வைக்கின்றன்....

சந்ரு said...

அத்தனை வரிகளும் அருமை வாழ்த்துக்கள்.

கவிக்கிழவன் said...

நட்பின் தொப்பில் கொடியை தொட்டுவிட்ட கவிதை

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

நட்சத்திர வாழ்த்துக்கள் !